Η πρώτη συνάντηση του Βαγγέλη Λιόλιου με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ δεν έβγαλε ειδήσεις από τη στιγμή κατά την οποία αυτό θα γίνει σε μια μεγάλη συνέντευξη Τύπου στις 27 του μήνα. Ο νέος πρόεδρος της Ομοσπονδίας, μάλιστα, δεσμεύτηκε ότι τότε θα είναι σε θέση να μιλήσει για τα πάντα και μάλιστα με… ονόματα! Η ταχύτητα είναι εντυπωσιακή κι αναμένουμε με ενδιαφέρον.

Ξεκαθαρίζουμε κάτι: Ο Βαγγέλης Λιόλιος και συνολικά το ΔΣ της ΕΟΚ θα κριθούν με αυστηρότητα μάλιστα, στην πορεία του χρόνου. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Μόνο έτσι, με κριτική (πάντα καλοπροαίρετη) και με διάλογο μπορείς να βοηθήσεις στην εξέλιξη και τη βελτίωση μιας κατάστασης.

Η αλήθεια είναι ότι από τις πρώτες μέρες ο Βαγγέλης Λιόλιος έδειξε τις διαθέσεις του. Περνά ατέλειωτες ώρες στα γραφεία της Ομοσπονδίας, εξετάζει τα πάντα με τους συνεργάτες του και βέβαια βάζει την ΕΟΚ σε ένα νέο πλαίσιο. Αυτό το έχουν καταλάβει όσοι εργάζονται στην Ομοσπονδία, ότι δηλαδή η καθημερινότητά τους αλλάζει. Και είναι απόλυτα λογικό να συμβεί αυτό όταν έχουμε να κάνουμε με ένα νέο μοντέλο διοίκησης. Που μάλιστα αντικαθιστά ένα άλλο που υπήρχε επί… δεκαετίες.

Προσωπικά, ξεχώρισα τα εξής σημεία στα όσα είπε ο κ.Λιόλιος

1.Θα βγούμε από τα γραφεία και θα πάμε στα σωματεία σε όλη την Ελλάδα. Δε θα έρθουν τα σωματεία σε εμάς.

Απόλυτα σωστή προσέγγιση. Τα σωματεία, σε κάθε μέρος της Ελλάδας θα πρέπει να αισθάνονται την Ομοσπονδία κοντά τους. Να βλέπουν τους ανθρώπους της. Να μοιράζονται προβληματισμούς, εμπόδια αλλά και επιτυχίες. Να υπάρχει συνολική δουλειά.

Πρόκειται για μια γενικότερη αντίληψη του Βαγγέλη Λιόλιου η απευθείας επαφή με τα σωματεία. Έτσι κέρδισε και τις εκλογές, άλλωστε. Και τώρα θα ξαναπάει κοντά τους. Δεν τα χρειαζόταν μόνο για τις εκλογές.

2.Θα πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι. Δεν με ενδιαφέρει ποιοι με ψήφισαν και ποιοι όχι, ποιοι με υποστήριξαν και ποιοι όχι!

Πολύ μεγάλη κουβέντα! Ο Βαγγέλης Λιόλιος δείχνει τη διάθεση να ΕΝΩΣΕΙ το μπάσκετ. Παλαιότερα είχα αναφέρει ότι «το τέλος της μασονίας (όπως την έλεγαν τότε) πλήγωσε το μπάσκετ»! Κάποτε ήταν ενωμένοι όλοι μπροστά στο καλό του μπάσκετ. Μπορεί να είχαν τις διαφορές τους αλλά σε ένα κοινό σκοπό (και ειδικά στην Εθνική ομάδα) ήταν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

Η απουσία ρεβανσισμού (θα ήταν ανόητο από την πλευρά του να το κάνει) και η απέχθεια στο οτιδήποτε τον καθιστά «Λουδοβίκο» αποτελεί πολύ καλό σημάδι ενόψει της συνέχειας.

Το γεγονός ότι θεωρεί βασική αποστολή του να ενώσει όλους τους φορείς του μπάσκετ, είναι ό,τι πιο θετικό έχουμε ακούσει το τελευταίο διάστημα. Και μετά από μια προεκλογική περίοδο γεμάτη πόλωση (όπου επαναλαμβάνω δε μπλέχτηκε ο συνδυασμός του) και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα γεμάτο τοξικότητα.

Το μπάσκετ δεν αντέχει να χάσει κι άλλο κόσμο.