Τον Ιανουάριο του 2008, ο Παναγιώτης Γιαννάκης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού. Άμεσα τέθηκε μεγάλο θέμα σε ό,τι είχε να κάνει με τη θέση του στον πάγκο της Εθνικής ομάδας. Τα οπαδικά πάθη παραμένουν αγιάτρευτα στην Ελλάδα και ο «Δράκος» δεν ήταν πια… κοινής αποδοχής. Ο Παναθηναϊκός είχε αντιδράσει έντονα με μια ανακοίνωση που είχε την φράση «ων ουκ έδει» ξεκαθαρίζοντας δημοσίως ότι ο «Δράκος» δε θα έπρεπε να βρίσκεται στο τιμόνι της Εθνικής και του Ολυμπιακού ταυτόχρονα.

Δεν είχε καμία σημασία το αποτέλεσμα. Η Εθνική επί των ημερών Γιαννάκη ήταν 1η και 4η (το 2005 και το 2007 αντίστοιχα) και 2η στον κόσμο (2006). Ήταν 5η στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και του 2008 (αφού κοουτσάρισε τελικά στο Πεκίνο). Αυτά στη δεύτερη θητεία του στον πάγκο της Εθνικής. Στην πρώτη του είχε την Εθνική ομάδα 4η στην Ευρώπη και στον κόσμο. Προχωρώντας (και στις δύο θητείες) σε βαθιές τομές και σε ριζική ανανέωση.

Προωθώντας παιδιά από τις χρυσές γενιές. Μετά το Πεκίνο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το συμβόλαιό του δεν επεκτάθηκε. Δε συζητήθηκε καν προοπτική επέκτασης. Ο «Δράκος» εργαζόταν στον Ολυμπιακό άρα δε μπορούσε να είναι στην Εθνική. Τα οπαδικά είχαν ήδη δηλητηριάσει την κατάσταση πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι… διαμαρτυρίες γιατί είχε επιλεγεί ο Πελεκάνος αντί του (πράσινου τότε) Περπέρογλου ήταν έντονες. Όσο και του 2004 όταν ο Βασίλης Σπανούλης είχε επιλεγεί αντί του Χρήστου Χαρίση! Μόνο που τότε ο Γιαννάκης εργαζόταν στο Μαρούσι… Ο Θοδωρής Βλάχος, από τον Δεκέμβριο του 2014 βρίσκεται παράλληλα στην Εθνική ομάδα και στον Ολυμπιακό.

Ο νέος πρόεδρος της Ομοσπονδίας, εκτιμά ότι θα πρέπει να εργάζεται όχι μόνο full time αλλά και αποκλειστικά στην Εθνική ομάδα. Προσωπικά εκτιμώ ότι στην Εθνική ομάδα θα πρέπει να κοουτσάρουν οι καλύτεροι. Εκείνοι που θα παράγουν έργο και φυσικά θα εξασφαλίζουν το μέλλον.

Μετά την απομάκρυνση του Παναγιώτη Γιαννάκη από την Εθνική… χάθηκε η μπάλα. Αρκεί να μετρήσουμε πόσους Ομοσπονδιακούς έχουμε αλλάξει. Κάποτε θα ερχόταν το τέλος, φυσικά. Ο κορεσμός είναι δεδομένος. Όμως δεν είναι δυνατόν όταν κάτι λειτουργεί να το αλλάζεις.

Η Εθνική ομάδα και ταλέντο είχε και μπάσκετ έπαιζε (κατά ομολογία ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ) και παίκτες είχε αλλά και συνέχεια. Προφανώς και η παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη έπαιξε ρόλο σε αυτό.

Με την ίδια λογική, όταν έχεις στον πάγκο σου έναν από τους καλύτερους προπονητές στο πόλο γιατί θα πρέπει να του βάζεις διλήμματα; Ειλικρινά, αδυνατώ να αντιληφθώ τι σκέφτεται ο κ.Γιαννόπουλος. Περισσότερο όμως προσπαθώ να αποφύγω τη σκέψη ότι οι πρόεδροι των Ομοσπονδιών δυσανασχετούν όταν οι προπονητές παίρνουν μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία.

Και ότι θέλουν περισσότερο να προωθούν κάθε επιτυχία ως… έργο διοίκησης. Δε θέλω να πιστέψω κάτι τέτοιο.