Στις 04:00, οι Milwaukee Bucks είναι έτοιμοι να γράψουν ιστορία με μια πολυπόθητη νίκη κόντρα στο μέχρι πρότινος φαβορί των Τελικών Phoenix Suns και να πανηγυρίσουν έτσι το πρώτο τους πρωτάθλημα από το 1971 και την εποχή του θρυλικού Kareem Abdul- Jabbar.

Ωστόσο, οι «Ήλιοι» δεν είναι πρόθυμοι να πέσουν στο σκοτάδι της ήττας τόσο απλά και επιθυμούν διακαώς να αναγκάσουν τη σειρά να επιστρέψει στην Arizona για το Game 7, τη μεγαλύτερη γιορτή του μπάσκετ των ΗΠΑ.

Τι θα πρέπει να κάνουν όμως, για να τα καταφέρουν;

 

1) Βοήθειες στα ριμπάουντ

 

Ο DeAndre Ayton δεν είναι τόσο καλός αμυντικός ριμπάουντερ όσο πιστεύουν οι περισσότεροι, και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός πως οι Bucks κάνουν πάρτι στα second chances (30 αμυντικά στα τελευταία 3 ματς/ 41 επιθετικά οι Bucks).

Ουσιαστικά, τα «Ελάφια» έχουν ανανεώσει 68 επιθέσεις έως τώρα -14 ανά βραδιά- και έχουν μετουσιώσει σε καλάθι τις 30 εξ αυτών, με τις 21 να λαμβάνουν χώρα από το Game 3 και μετά -όλα σε νίκες.

Σε αυτό το κομμάτι λοιπόν, θα χρειάζονταν τη βοήθεια των υψηλόσωμων wings τους –Crowder, Bridges, Craig, Johnson– που συνολικά ανέρχονται στα 2.01 μ., προκειμένου να σώσουν περίπου 14 από το πουθενά πόντους του Milwaukee.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει η άμυνα να κλείσει ακόμα περισσότερο στον Γιάννη και να αφεθούν τα ελεύθερα σουτ στους υπόλοιπους, σε μια κίνηση ρίσκου αφού υπάρχουν τουλάχιστον 3 ποιοτικοί σουτέρ στο πλευρό του Αντετοκούνμπο κάθε φορά -ειδικά σε καταστάσεις small ball.

Αλλά όταν δεν έχεις περιθώριο για άλλη ήττα και το περισσότερο άγχος μεταφέρεται στον αντίπαλο δεν έχεις άλλη επιλογή από το ρίσκο.

 

2) Επιστροφή στο ball movement

 

Οι Suns φέτος έγιναν ιδιαίτερα αγαπητοί στο ευρύ μπασκετικό τους κοινό επειδή ήταν μια ομάδα με ρόλους, σύνεση και υπομονή στο ball movement, μια ομάδα που έβαζε τους πάντες στο παιχνίδι, ακόμα και τον τελευταίο τροχό της αμάξης.

Στα τελευταία 2 ματς των Τελικών όμως -αμφότερα ήττες- η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά.

Οι Booker και Paul καταναλώνουν το 66% του USG% των «Ήλιων», με τον πρώτο μάλιστα να έχει 43% μέσο όρο σε αυτό το διάστημα, αλλά και εκτελεί 75 επιθέσεις σε 80 αγωνιστικά λεπτά!

Όλοι οι υπόλοιποι μόλις 120, και αν εξαιρεθεί και ο CP3 μόλις 92 σε 327 λεπτά συμμετοχής (0.3 σουτ ανά λεπτό)!

Με αυτό το μοτίβο απέναντι σε μια άμυνα που έχει τόσο τα αθλητικά κορμιά -ειδικά σε small ball- όσο και τη διάθεση να ρίξει 2 και 3 και 4 διαφορετικούς παίκτες στον D- Book δεν θα είχαν ποτέ επιτυχία.

 

 

 

Μπορεί στατιστικά να μην αποδεικνύεται η διαφοροποίηση στο στυλ παιχνιδιού τους (22 ασίστ στις νίκες/ 20 στις ήττες), αλλά σημασία έχει η ουσία των ασίστ, αφού πλέον οι περισσότερες είτε οφείλονται στα miss matches ελέω συνεχούς switchability του Ayton είτε στην τρομερή ευστοχία τους εξαιτίας -και- των πολλών σουτ που αφήνουν τα «Ελάφια» (50.5% εντός πεδιάς/ 49% τρίποντο).

 

3) Crowder- Bridges να πάρουν μπάλες

 

Συνεχίζοντας με το ίδιο σκεπτικό, η μπάλα πρέπει επειγόντως να φύγει από τα χέρια των Booker- Paul και να μοιραστεί και σε άλλα χέρια.

Όπως αναφέρθηκε, ο Ayton έχει το size να κυριαρχήσει απέναντι στα switches των Bucks με κάθε τρόπο (58% ευστοχία σε 10 δίποντα/ 3 κερδισμένα φάουλ για βολές/ 2 επιθετικά ριμπάουντ) και πρέπει να τροφοδοτηθεί περισσότερο μέσω από το αγαπημένο elbow screen του Phoenix, αλλά το κλειδί δεν είναι μονάχα εκεί.

 

 

 

Οι Bucks στρέφουν την προσοχή τους από ένα σημείο και έπειτα στους Booker- Paul με 3 παίκτες (match up, light helps από 45/ γωνία και low post) φτιάχνοντας έτσι ένα τοίχος που δύσκολα θα διασπαστεί, επιλέγοντας έτσι να χάσουν από τους υπόλοιπους, που σουτάρουν πολύ καλά.

Ποιο είναι το πρόβλημα;
Σουτάρουν πολύ λίγο για την ευστοχία και τις ελεύθερες όψεις τους.

Ουσιαστικά, οι Crowder και Βridges έχουν συνεχώς ελεύθερα σουτ από τις αγαπημένες τους 45 και γωνίες, αλλά δεν τροφοδοτούνται αρκετά.

Games 3, 4, 5:

  • Bridges: 24 πόντοι συνολικά/ 14 σουτ- 6 τρίποντα (57%)
  • Crowder: 37 πόντοι συνολικά/ 24 σουτ- 21 τρίποντα (55%)

Για να τα συνδέσω και με το προηγούμενο, οι 20 ασίστ μπορεί να θεωρούνται ένας μεστός αριθμός, αλλά είναι αρκετά ελάχιστος μπροστά στο πραγματικό μέγεθος των ευκαιριών που είχαν/ έχουν/ θα έχουν οι Suns.

 

 

4) Δεν είναι ο Γιάννης το μοναδικό πρόβλημα

 

Ο Αντετοκούνμπο είναι φυσικά ο FMVP σε περίπτωση νίκης του Μilwaukee και ένας από τους πιο ασταμάτητους παίκτες στον κόσμο, αλλά δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα για το Phoenix, που αντιμετωπίζει μια ομάδα με 3-4 πηγές σκορ εκτός του Greek Freak σε κάθε πεντάδα.

Σαφώς δεν υπάρχει ο κατάλληλος παίκτης για αυτόν -μόνο ο DA έχει τα φόντα να τον περιορίσει κάπως- αλλά υπάρχουν τα κατάλληλα κορμιά για να περιοριστούν οι υπόλοιποι.

Τα φτερά των Suns ταιριάζουν ιδεατά σε αυτά των Bucks, και έχουν τόσες λύσεις για τους Holiday- Middleton που θα μπορούσε να «κρυφτεί» συνεχώς ο Booker.

 

Απέναντι σε Crowder- Johnson- Craig- Bridges:

 

  • Μiddleton: 43% σε 73 σουτ/ 9 λάθη
  • Ηoliday: 39% σε 53 σουτ/ 7 λάθη

Ταυτόχρονα, για τον Jrue υπάρχει πάντα και ο Paul, απέναντι στον οποίο σουτάρει με 42% εντός πεδιάς και 20% από το τρίποντο, ενώ έχει υποπέσει και σε 2 λάθη.

Αντ’ αυτού, το κατάλληλο match up θεωρείται ο καλύτερος επιθετικός παίκτης της ομάδας που κουράζεται αισθητά μαρκάροντας έναν παίκτη που και κατεβάζει και δημιουργεί και κινείται συνεχώς και κόβει και είναι αθλητικός και σουτάρει κλπ…