Σε βαθιά τομή σε ό,τι αφορά στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα και κυρίως στη διοικητική δομή αλλά και πρόσληψη των Ομοσπονδιακών Προπονητών προχωρά η νέα διοίκηση της ΕΟΚ.

Ο Βαγγέλης Λιόλιος, κατέστησε σαφές από την πρώτη στιγμή ότι το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα θα είναι η βασική του προτεραιότητα και ήδη αναμένονται οι πρώτες κινήσεις που θα σηματοδοτήσουν τη μεγάλη αλλαγή.

Σε πρώτη φάση, την ευθύνη θα την έχει ένας Project Manager που θα τεθεί επικεφαλής του προγράμματος. Και παράλληλα, θα αξιολογηθούν και οι προπονητές που θα εκφράσουν το ενδιαφέρον να αναλάβουν πόστα στις μικρές Εθνικές ομάδες και στο Αναπυξιακό Πρόγραμμα.

Όλα αυτά θα γίνουν μετά από πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Όπου θα αξιολογούνται τα βιογραφικά, τα προσόντα (όχι μόνο αγωνιστικά) του κάθε προπονητή κι αν ταιριάζουν με τη φιλοσοφία της ΕΟΚ.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η πόρτα της ΕΟΚ ανοίγει για όλους τους προπονητές που έχουν όραμα και στόχο να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του ελληνικού μπάσκετ. Χωρίς να παίζουν ρόλο το όνομα, οι γνωριμίες, οι συγγένειες ή οι σύλλογοι από τους οποίους προέρχονται.

Αυτά είναι μια αρχή καθώς θα ακολουθήσουν κι άλλα ακόμα. Κι αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε αν επαναφέρουμε στη μνήμη μας τι είχε πει στην πρόσφατη συνέντευξή του για το Αναπτυξιακό, ο πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος

«Η τρέλα μου είναι το Αναπτυξιακό. Είναι το πιο ενδιαφέρον για όλους μας. Τα παιδιά πια δεν παίζουν πολλούς αγώνες και δε μιλάω για νησιά. Και που να δείτε και στις κορασίδες τι γίνεται ή τις νεάνιδες. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.

Αν με ρωτάτε αν υπάρχει αναπτυξιακό θα σας πω όχι, πέρα από κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες. Δυστυχώς. Κι εκεί που υπάρχει, ξέρουμε όλοι πως και γιατί λειτουργεί.

Και γιατί εμπλέκονται. Κι όλα αυτά διότι τα τελευταία χρόνια η Ομοσπονδία ήταν απούσα. Και όταν απέχεις από κάπου δίνεις το χώρο να μπει όποιος θέλει μέσα. Αυτό συνέβαινε.

Θέλει πλήρη αναδόμηση και χτίσιμο από την αρχή. Αυτό θα συμβεί. Ναι και η τελική φάση θα αλλάξει. Τα παιδιά πρέπει να παίζουν αγώνες! Δεν είναι δυνατό να μην παίζουν…

Ξέρετε ότι υπάρχουν παιδιά στο εφηβικό που παίζουν έναν αγώνα; Οι έφηβοι; Και τι περιμένουμε; Να κρατήσουμε τα παιδιά με έναν αγώνα; Και η απάντηση είναι, επειδή είναι ακριβό το κόστος; Είναι σοβαρή απάντηση; Τα μίνι γίνονται να τα ξεπετάξουμε, έξι αγώνες για να φύγουμε; Τα παιδάκια προπονούνται για να παίξουν έξι αγώνες τη χρονιά; Τα μίνι;

Αντί να παίζουν κάθε Σαββατοκύριακο γιατί είναι χαρά; Και μετράνε και σκορ; Και βγάζουν πρωταθλητή μίνι και παμπαίδων; Δε ντρεπόμαστε λιγάκι; Αυτά θα κάνουμε; Και πανηγυρίζει  ένας προπονητής ότι κέρδισα τον άλλον; Και τα παιδάκια κάνουν μπούλινγκ το ένα στο άλλο επειδή τους κερδίσανε; Αυτά δεν είναι αναπτυξιακό.

Είμαι έξαλλος με αυτά που βλέπω και γίνονται και κανείς δεν πήγε να παρέμβει. Αυτό είναι το αξιακό μας σύστημα; Ας μη βγάλουμε ποτέ, που λέει ο λόγος, αθλητές. Ανθρώπους στην κοινωνία θα βγάλουμε; Να σέβεται ο ένας τον άλλον;

Που είναι η λέξη «σεβασμός» στα αναπτυξιακά; Πως το μαθαίνουμε. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Όταν είπα για playbook θα είμαι πολύ αυστηρός επάνω σε αυτό. Η Ομοσπονδία θα ελέγχει, θα πιστοποιεί, θα υπάρχει πιστοποίηση Ακαδημιών. Δε μπορεί ο καθένας να έχει μια Ακαδημία χωρίς να έχει τα προσόντα. Και δεν εννοώ τα τυπικά, αν δηλαδή είναι προπονητής. Παιδαγωγός είναι;

Ενας γονιός πηγαίνει το παιδί του σε μια Ακαδημία. Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνοι γι’ αυτό το παιδί. Έχει ελέγξει αν αυτή η Ακαδημία διαθέτει προπονητή που είναι παιδαγωγός; Γι’ αυτό πρέπει να ντρεπόμαστε.

Με ρωτήσατε που θα βρω τα χρήματα. Αυτά είναι τα άμεσα. Όσα βρω θα πάνε εκεί. Να έχουν τα παιδιά πολλούς αγώνες. Να παίζουν συνέχεια να είναι γιορτή. Με κόστος της Ομοσπονδίας. Δε μπορεί να πληρώνουν οι γονείς για να παίξουν μπάσκετ τα παιδιά»