Η επικείμενη έλευση του Αντι Ράουτινς στην ΑΕΚ αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό, με χλευασμό και με οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Πώς μπόρεσε λοιπόν η ΑΕΚ μετά 13 ban να προχωρήσει σε μεταγραφή και ενώ έχει ήδη αποκτήσει τους Αντώνη Κόνιαρη και Γιάννη Κουζελογλου;

Η απάντηση είναι εύκολη. Τα letter of clearance και των τριών παικτών βρίσκονται στην Ελλάδα. Δεν τα αιτήθηκε από κάποια ξένη Ομοσπονδία οπότε αυτομάτως θα γινόταν ενεργοποίηση των απαγορευτικών και δεν θα τα έπαιρνε ποτέ. Εδώ όμως υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα.
Και το λέμε αυτό διότι είναι τουλάχιστον υποκρισία να πέφτουμε από τα σύννεφα επειδή η ΑΕΚ κατάφερε να κάνει μεταγραφή. Μία κατάσταση που συμβαίνει τόσα χρόνια δεν γίνεται να σου προκαλεί έκπληξη. Διότι σε αυτή την περίπτωση είσαι απλώς ένας υποκριτής.
Και δεν έχει να κάνει με ότι θέλουμε να προστατέψουμε την ΑΕΚ και οτιδήποτε άλλο αρρωστημένο μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Εδώ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και θα κάνουμε μία αναδρομή στο παρελθόν.

Το είχαμε αναφέρει στην περιβόητη υπόθεση του Απόλλωνα Πάτρας με τον Άκερ. Προφανώς και ήμασταν οι μόνοι πού τότε γράφαμε τι γινόταν όχι φυσικά επειδή θέλαμε να κάνουμε πλάτες στον Απόλλωνα ή τον παίκτη αλλά για να αναδείξουμε ένα πολύ σημαντικό θέμα και ταυτόχρονα τις συνέπειες πού θα κληροδοτούσε η απερχόμενη διοίκηση στη νέα.

Ο κανονισμός της Διεθνούς Ομοσπονδίας είναι ξεκάθαρος. Από τη στιγμή κατά την οποία έχει επιβληθεί απαγορευτικό σε μία ομάδα τότε δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα μεταγραφής. Το ότι εδώ στην Ελλάδα, πιθανότατα και σε άλλες χώρες, εδώ και χρόνια η ΕΟΚ έχει επιβάλει το δικαίωμα μεταγραφής εφόσον το letter of clearance του παίκτη είναι στην χώρα μας δεν σημαίνει ότι είναι και νόμιμο.
Το ότι επί σειρά ετών συμβαίνει αυτό με την ΕΟΚ να εξυπηρετεί τα σωματεία και την FIBA να κάνει τα στραβά μάτια επίσης δεν σημαίνει ότι είναι κάτι νόμιμο.
Θα θυμάστε ότι είχαμε προχωρήσει σε αποκαλύψεις για τις επιστολές της διεθνούς Ομοσπονδίας προς την ΕΟΚ, για τις απειλές περί επιβολής προστίμου ισόποσου με το χρέος του Απόλλωνα προς τον παίκτη το οποίο και θα βάρυνε την Ομοσπονδία. Και φυσικά ότι μετά από ένα συγκεκριμένο διάστημα μη συμμόρφωσης θα υπήρχαν επιπτώσεις και στις Εθνικές Ομάδες.

Τι είχε γίνει τελικά; Τίποτα. Οι παίκτες τους οποίους είχε ήδη αποκτήσει ο Απόλλωνας προσέφυγαν στο ΑΣΕΑΔ όπου κέρδισαν το δικαίωμα συμμετοχής. Οι μεταγραφές έγιναν κανονικά για τους παίκτες που φυσικά αγωνίζονταν και την προηγούμενη χρονιά στη χώρα μας.

H EOK πλήρωσε 20.000 φράγκα πρόστιμο αλλά κάποια άλλη συνέπεια δεν υπήρξε. Ευτυχώς θα λέγαμε γιατί το ρεζιλίκι θα ήταν απερίγραπτο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα όσα γίνονται ως τώρα θα πρέπει να διαιωνίζονται.

Δεν θέλουμε να κατηγορήσουμε φυσικά τον Απόλλωνα για αυτό. Απλώς αναφέραμε μία πρόσφατη υπόθεση την οποία είχαμε χειριστεί δημοσιογραφικά και επαγγελματικά με αποτέλεσμα να ακούσουμε πολλά. Και βέβαια για όλες αυτές τις παθογένειες δεν ευθύνεται ο Απόλλωνας αφού είτε προϋπήρξαν είτε υπάρχουν και θα υπάρχουν κι άλλες ομάδες που έκαναν ή θα κάνουν το ίδιο.
Πιστεύουμε ότι θα χάσουμε το μέτρημα αν αναζητήσουμε τις ομάδες εκείνες οι οποίες αν και χρωστούσαν τελικά κατάφεραν να κάνουν μεταγραφές.

Επί της ουσίας παγιώθηκε μία κατάσταση όπου η ΕΟΚ παρανομούσε με την FIBA να κάνει τα στραβά μάτια να τη διευκολύνει και να την αποδέχεται.
Αυτό είναι κάτι που δεν τιμά κανέναν ούτε φυσικά μπορεί να ωφελήσει τις ομάδες μακροπρόθεσμα πολύ δε περισσότερο σε βοηθά στην πρόοδο του μπάσκετ.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στη Γενική Συνέλευση του Μαρτίου αυτό θα λάβει τέλος. Όποιος έχει απαγορευτικό λόγω οφειλών δεν θα μπορεί να κάνει καμία μεταγραφή. Ανεξάρτητα από το αν το letter of clearance θα βρίσκεται στην Ελλάδα