Κανονικά την πρώτη φορά που ο Αργύρης Πεδουλάκης θα μπει με το Περιστέρι στο κλειστό της Τζων Κένεντι, ο dj του γηπέδου οφείλει τιμής ένεκεν  να βάλει στα μεγάφωνα στο τέρμα εκείνο το παλιό ροκ τραγούδι των «Thin Lizzy», το μυθικό: «The boys are back in town». Βέβαια το τραγούδι μιλάει για πολλά παιδιά, ενώ στην περίπτωσή μας είναι ένα που επιστρέφει πίσω στην πόλη. Ας μας επιτρέψει όμως, το θρυλικό ιρλανδικό συγκρότημα να το παραφράσουμε και να το πάμε στον… ενικό, γιατί η πρώτη στροφή του και το ρεφρέν του πάνε γάντι με την περίπτωση.

Τι λένε; «Μαντέψτε ποιος επέστρεψε πίσω σήμερα… Εκείνα τα παιδιά με το άγριο βλέμμα που έλειπαν. Δεν άλλαξαν και τόσο πολύ μπορώ να πω. Τα παιδιά επέστρεψαν στην πόλη». Ε, πείτε τώρα αν δεν ταιριάζουν  όλα αυτά με τον Αργύρη Πεδουλάκη και το Περιστέρι. Ο 54χρονος τεχνικός επέστρεψε πίσω στην πόλη και στην πρώτη του και μεγάλη το Περιστέρι, με το οποίο υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών. Το άγριο βλέμμα που λένε οι στίχοι, το… ψιλοέχει μεταξύ μας, αλλά όλοι ξέρουν καλά πως πίσω από την αγριεμένη καμιά φορά όψη του κρύβεται ένα κομμάτι μάλαμα. Και ένα κομμάτι του Περιστερίου φυσικά.

Η καταγωγή του είναι από τα Σφακιά, αλλά στο Περιστέρι γεννήθηκε,  μεγάλωσε, ανδρώθηκε και  σαν παίκτης και σαν προπονητής. Κι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις στην περιοχή, όλο και κάποια ιστορία με τον  Πεδουλάκη θα βρεις. Κάποιες απ’ αυτές βρήκε και το Basketblog.

Τα 9/10τριπ. απέναντι στον Γκάλη

Ηταν ένα πλέι μέικερ που έπαιζε σκυλίσια άμυνα και πάλευε με νύχια και με δόντια. Σουτέρ και σκόρερ όλοι έλεγαν πως δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ. Οποιος είχε δει, όμως, εκείνο το μυθικό ματς με τον Αρη στο κλειστό του Αιγάλεω στις 5/10/1985 στην Α1, θα σας πει ότι υπήρχαν στιγμές που ακόμα και ο σουτέρ – μύθος του ΝΒΑ εκείνης της εποχής, ο Λάρι Μπερντ, θα καθόταν σε μια καρέκλα στην εξέδρα για να τον απολαύσει. Σε εκείνο το ματς έβαλε 35 πόντους απέναντι στον Γκάλη έχοντας 9/10 τρίποντα! Στην ρεβάνς (8/2/1986) στο Αλεξάνδρειο έβαλε άλλους 35 πόντους με 5 όμως, τρίποντα αυτή την φορά.

Εκείνη την σεζόν το Περιστέρι έπεσε στην Α2 (λόγω της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών) , αλλά ο Πεδουλάκης έμεινε. Είχε τραβήξει τα βλέμματα των μεγάλων ομάδων, καθώς είχε κάνει μια μαγική χρονιά. Ηταν 5ος σκόρερ του πρωταθλήματος με μ.ο. 21,4π.

Πριμ ένα Ford Escort

Ετσι στα 22 ήρθε η μεγάλη  μεταγραφή. Ο Παναθηναϊκός έδωσε 12 εκατ. δραχμές (ο μύθος λέει ότι ο «Αρτζι» πήρε ανάμεσα στα άλλα και ένα Ford Escort ως πριμ) και έτσι ντύθηκε στα πράσινα.

«Σαμποτέρ»

Πήγε στον Παναθηναϊκό σαν Θεός, αλλά έφυγε σαν… σαμποτέρ. Ετσι τον χαρακτήρισε ο Ζέλικο Παβλίσεβιτς, για να δικαιολογήσει την απόφασή του να αφήσει εκτός ομάδας. Τι είχε κάνει ο Πεδουλάκης. Τίποτα κακό. Ο Κροάτης ήταν γενικά παράξενος, του σφύριξαν και ότι ξενύχτησε πριν από ένα κρίσιμο ματς και ο «Ζε Πα» πήρε ανάποδες και τον έβαλε στην κατάψυξη.

 

Η προσφυγή

Εμεινε ένα χρόνο στον… πάγο, έκανε προσφυγή, δικαιώθηκε και κέρδισε την ελευθερία του. Που πήγε; Στο αγαπημένο του Περιστέρι φυσικά. Στην πόλη του επέστρεψε πάλι.

Με άλλο χέρι τα σουτ, με άλλο τις βολές

Το σουτ είπαμε ότι  δεν ήταν το… φόρτε του. Κάποια περίοδο είχε μεγάλο θέμα με τις βολές και έκανε κάτι που άφησε άφωνους τους πάντες. Μια μέρα δοκίμασε να σουτάρει βολές με το αριστερό αντί για το δεξί που ήταν το… καλό του χέρι. Του άρεσε και άρχισε να σουτάρει έτσι από την γραμμή του φάουλ.

Είπε «αντίο» στα 31

Μόλις στα 31 του χρόνια σταμάτησε το μπάσκετ. Το μικρόβιο της προπονητικής  άλλωστε το είχε κολλήσει από μικρός. Από τα 20 του πήγαινε και προπονούσε  την Αμιλλα Περιστερίου στην ΕΣΚΑ.

Το Περιστέρι του έδωσε αμέσως μετά την… αποσυρσή του, την θέση του βοηθού του Ντράγκαν Σάκοτα. Το 1997 ανέλαβε πρώτος προπονητής. Το νερό είχε μπει στ’ αυλάκι.. Εκανε μια σπουδαία πορεία στους πάγκους (το βιογραφικό του εδώ), με αποκορύφωμα το 1 πρωτάθλημα και 2 τα Κύπελλα που πήρε με τον Παναθηναϊκό.

Οι πράσινοι ήταν η άλλη μεγάλη του αγάπη. Εφυγε, όμως, με πολύ κακό τρόπο τον Οκτώβριο του 2016, έπειτα από έναν ομηρικό καυγά με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ο οποίος ήταν έξαλλος επειδή η ομάδα είχε διασυρθεί σε ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.