Έχουμε συνηθίσει στο μπάσκετ να αναφερόμαστε σε «μπασκετουπόλεις», πόλεις δηλαδή που το μπάσκετ βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη τόσο στο παρόν με σύγχρονες ακαδημίες όσο και διαχρονικά από το παρελθόν με την παραγωγή μεγάλων παικτών που διακρίθηκαν στα ελληνικά και όχι μόνο παρκέ. Τέτοια είναι τα παραδείγματα της Θεσσαλονίκης, εκεί όπου το μπάσκετ ήταν το πλέον αγαπητό σπορ τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 με τον Άρη και τον ΠΑΟΚ να παρουσιάζουν εξαιρετικό θέαμα και να μετρούν πολλές επιτυχίες εντός και εκτός συνόρων. Δεν μπορεί να μην μπει στην ίδια θέση και η Πάτρα, μία πόλη που ναι μεν δεν έχει παρουσιάσει μία τεράστια επιτυχία σε συλλογικό επίπεδο, όμως έχει παραγωγή παικτών και κυρίως μεγάλο ποσοστό κοινού που ασχολείται με την πορτοκαλί θεά.

Στην Αθήνα ο όρος «μπασκετούπολη» δεν είναι ιδιαίτερα εύχρηστος. Πώς θα μπορούσε να είναι άλλωστε όταν μιλάμε για μια τεράστια πόλη 4 εκατομμυρίων κατοίκων, με τέτοιο αστικό ιστό; Στην πρωτεύουσα της χώρας μας αναπτύχθηκε ο όρος περισσότερο με την έννοια των περιοχών, ή ακόμα καλύτερα, με την έννοια των προαστίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα τελευταία χρόνια είναι το μπάσκετ των Βορείων Προαστίων με την άνοδο του Δούκα, του Ψυχικού και του Χολαργού, ενώ σε επίπεδο περιοχών, ίσως η πιο μπασκετική περιοχή της Αθήνας να μπορεί να χαρακτηριστεί η Νέα Σμύρνη, λόγω Πανιωνίου αλλά και του ιστορικού Μίλωνα και του Ίκαρου Νέας Σμύρνης.

Η περίοδος της ακμής

Ένα προάστιο που βρίσκεται σε επανάκαμψη από το φετινό καλοκαίρι και ετοιμάζεται να κερδίσει το μπασκετικό κοινό είναι τα Δυτικά Προάστια και συνακόλουθα οι ομάδες της περιοχής. Τα Δυτικά Προάστια έζησαν την πλήρη ακμή τους μπασκετικά τη δεκαετία του 2000 με αρχικό εκπρόσωπο το Περιστέρι. Η τότε ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη είχε μία καυτή έδρα με τον κόσμο της ομάδας να ακολουθεί και να στηρίζει σε όλα τα παιχνίδια, ενώ δεν έλειψαν και οι ευρωπαϊκές διακρίσεις. Η Σουπρολίγκα βέβαια δημιούργησε νέες απαιτήσεις, όμως το 2004 τα οικονομικά της ΚΑΕ έφτασαν την ομάδα στο χείλος του γκρεμού, κηρύσσοντας πτώχευση, με την ομάδα να βυθίζεται στις μικρότερες κατηγορίες. Η επιστροφή θα γίνει το καλοκαίρι του 2009 και για τα επόμενα 4 χρόνια, χωρίς όμως τις ανάλογες επιτυχίες του παρελθόντος.

Μπορεί λοιπόν το Περιστέρι από το 2004 μέχρι το 2009 να μην βρισκόταν στην μεγάλη κατηγορία, υπήρχε όμως τότε άλλος εκπρόσωπος των Δυτικών Προαστίων και δεν ήταν άλλος από το Αιγάλεω. Το Αιγάλεω μετά από συνεχείς ανόδους τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας κατάφερε το καλοκαίρι του 2006 να βρεθεί στα σαλόνια της Α1, με τον κόσμο να γεμίζει το «Σταύρος Βενέτης» και να δημιουργεί μία όμορφη μπασκετική ατμόσφαιρα. Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος προσπάθησε να δημιουργήσει μία ανταγωνιστική και ισχυρή ομάδα, όμως μετά από 3 χρόνια παρουσίας στην Α1 γνώρισε τον υποβιβασμό, με τα οικονομικά της ομάδας να στέλνουν την ομάδα πλέον στην Α’ ΕΣΚΑ.

Η νέα εποχή

Θα έλεγε κανείς διαβάζοντας μέχρι τώρα το κείμενο πως το μπάσκετ στα Δυτικά Προάστια είναι περασμένα μεγαλεία. Κι όμως, υπάρχει ζωή στα κλειστά των περιοχών αυτών και μάλιστα όλο και γίνεται πιο έντονη η μεγάλη επιστροφή. Το πιο ισχυρό παράδειγμα δεν είναι άλλο από αυτό του Περιστερίου. Η ομάδα επέστρεψε στην Α2 μετά από μία εξαιρετική πορεία την περσινή σεζόν στην Β’ Εθνική και φέτος υπό τις οδηγίες του Νίκου Καραγιάνη, οι «πρίγκιπες της δυτικής όχθης» έχουν δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό και ισχυρό ρόστερ, θεωρούμενο από πολλούς ικανό να χτυπήσει ακόμα και την άνοδο. Και πώς να μη θεωρείται άλλωστε με παίκτες επιπέδου Α1, όπως ο Κίκι Κλαρκ, ο Βασίλης Σίμτσακ, ο Γάιος Σκορδίλης και ο Αλέξανδρος Σιγκούνας, αλλά και με παίκτες που γνωρίζουν την Α2, όπως ο Ιγκόρ Μιλόσεβιτς και ο Τάσος Δημητριάδης. Το κλειστό του «Ανδρέα Παπανδρέου» αναμένεται να γεμίσει ξανά με το Περιστέρι να κάνει όνειρα για επιστροφή στα σαλόνια της Basket League.

Οι… πρωτάρηδες

Εκπρόσωπο φυσικά θα έχουν τα Δυτικά Προάστια και φέτος στην Β’ Εθνική, με μία ομάδα που έρχεται να ταράξει τα μπασκετικά νερά και να δημιουργήσει νέες συνθήκες. Ο λόγος για τη Δάφνη Δαφνίου, την ομάδα του Χαϊδαρίου που ζει τρεις συνεχόμενες ανόδους και από το πρωτάθλημα της Β’ ΕΣΚΑ θα αγωνίζεται τη φετινή σεζόν στην Β’ Εθνική στην παρθενική της εμφάνιση. Το ρόστερ που έχει δημιουργήσει είναι πολύ δυνατό με τον Νίκο Ρήγγα να δίνει το «χρίσμα» του ηγέτη στον πολύπειρο Γιώργο Τσιάκο, τον οποίο πλαισιώνουν τόσο νέοι παίκτες όπως ο Γιάννης Καπώνης και ο Γιώργος Γκιουζέλης, όσο και εμπειρότεροι με τον Ηλία Σοφρωνά να έχει φορέσει πέρυσι τη φανέλα του Πανερυθραϊκού και να έρχεται στους «πράσινους» για να πετύχει ακόμα και το στόχο της ανόδου. Ο πρόεδρος της ομάδας, Βασίλης Νέγρης, μαζί με τον Μάκη Σοφρωνιάδη και υπόλοιπο διοικητικό επιτελείο έχουν δημιουργήσει μία οικογενειακή ατμόσφαιρα στα Χαϊδάρι που σίγουρα θα τραβήξει τους προβολείς μέσα στη σεζόν.

Η Δάφνη δεν θα είναι μόνη της στην Β’ Εθνική, καθώς θα έχει και ένα… γείτονα. Ο λόγος για τον Διαγόρα Δρυοπιδέων, ο οποίος ετοιμάζεται και αυτός να κάνει την παρθενική του εμφάνιση στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Η ομάδα της Κύθνου εδρεύει στο Αιγάλεω και αναμένεται να είναι ο φετινός εκπρόσωπος της περιοχής στα εθνικά πρωταθλήματα, με την ομάδα του Σπύρου Σαμόλη να φαντάζει ως αρκετά ανταγωνιστική τη φετινή σεζόν. Φυσικά δεν μπορούν να αγνοηθούν οι μετεγγραφές των Κατιάκου και Πέττα που θα δώσουν την ανάλογη εμπειρία, με την περιοχή του Αιγάλεω να ξαναζεί μπασκετικές στιγμές.

Αναγεννιέται από τις στάχτες του

Το Αιγάλεω βέβαια ζει και για τον βασικό του εκπρόσωπο στο μπάσκετ και τον πιο ιστορικό διαχρονικό, την τοπική ομάδα. Παρά τις συνεχείς πτώσεις τα τελευταία χρόνια και την διατήρηση της ομάδας στην Α’ ΕΣΚΑ, το φετινό καλοκαίρι έχει εμφανιστεί έντονα μία αχτίδα φωτός, η οποία κάνει την ομάδα να ονειρεύεται ξανά. Η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Τάκη Πανούλια ήταν το πρώτο βήμα για να ελπίζει ξανά ο κόσμος, ενώ και οι μετεγγραφές των Μπάρδα, Τσολάκη, Τσάμπη, Οικονόμου και Παλτόγλου αναμένεται να βοηθήσουν ώστε να επιστρέψει η ομάδα στα εθνικά πρωταθλήματα.

Οι «έμπειροι» της Γ’ Εθνικής

Τα Δυτικά Προάστια βέβαια έχουν εκπροσώπους και στην Γ’ Εθνική με την Ένωση Ιλίου και τον Άρη Πετρούπολης να είναι οι «σταθερές» του πρωταθλήματος τα τελευταία χρόνια και να έχουν δημιουργήσει ανταγωνιστικά ρόστερ. Για την ακρίβεια, η Ένωση Ιλίου διατήρησε το μεγαλύτερο μέρος του κορμού της με τον Γιάννη Κτιστάκη στον πάγκο και πρόσθεσε ταλέντο με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον νεαρό Αλέξανδρο Μαγιτόνμπε αλλά και τους Μπολάτογλου και Χαραλάμπους. Από την άλλη ο Άρης Πετρούπολης θα έχει και τη νέα σεζόν στον πάγκο της ομάδας τον Κώστα Παπαδόπουλο, ο οποίος θα κυνηγήσει να αξιοποιήσει το ταλέντο των ακαδημιών του συλλόγου.

Η Δυτική Αττική

Παρά το γεγονός ότι δεν ανήκουν ακριβώς στα Δυτικά Προάστια αλλά περισσότερο στη Δυτική Αττική, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η ισχυρή παρουσία στη Β’ Εθνική τόσο του Πανελευσινιακού όσο και του Μανδραϊκού. Η ομάδα της Ελευσίνας έχοντας στον πάγκο για μία ακόμα σεζόν τον Λευτέρη Τσαουσίδη έχει δημιουργήσει ένα ικανότατο ρόστερ με τους Στέφο, Ιωακειμίδη και Τζιάλλα ενώ διατήρησε και ένα καλό μέρος του περσινού κορμού με κυριότερη την παραμονή του Ηλία Ηλιάδη και του Φώτη Ζούμπου αλλά και των δύο αρχηγών, Δημοσθένη Αβραμίδη και Νίκο Μαντζιώρη. Στη γειτονική Μάνδρα ο κόουτς Θεόφιλος Μπεκές προτίμησε να διατηρήσει το μεγαλύτερο μέρος του κορμού της περασμένης σεζόν και προχώρησε σε μόλις τρεις μετεγγραφές, με στόχο μία ακόμα αξιοπρεπή πορεία στην κατηγορία. Αξιοθαύμαστος βέβαια είναι και ο προγραμματισμός που έχει λάβει χώρα το φετινό καλοκαίρι στην Ένωση Νέας Περάμου-Μεγάρων, με την ομάδα να αγωνίζεται στην Α’ ΕΣΚΑΝΑ, όμως να έχει δημιουργήσει ένα ικανότατο ρόστερ με παίκτες όπως ο Μιχάλης Λινάρδος, ο Τάσος Κόμπουλης και ο Δημήτρης Κουλουριώτης

Όπως φαίνεται λοιπόν, μπορεί το μπάσκετ στα δυτικά προάστια να… φυτοζωούσε την τελευταία 5ετία, όμως όλα δείχνουν ότι έχει επιστρέψει για τα καλά, με τις ομάδες της περιοχής να είναι έτοιμες να κατακτήσουν τα εθνικά πρωταθλήματα.